Na het vonnis

Als slachtoffer kan je in bepaalde gevallen gehoord en geïnformeerd worden over de uitvoering van de gevangenisstraf van de veroordeelde.

Kunnen gehoord en geïnformeerd worden:           

• de slachtoffers die zich burgerlijke partij gesteld hebben en waarvan de vordering ontvankelijk en gegrond verklaard is
• de personen waarvan de strafuitvoeringsrechter beslist dat ze, ofschoon zij zich geen burgerlijke partij hebben gesteld, toch een direct en legitiem belang hebben om gehoord en geïnformeerd te worden over de strafuitvoering. Dat is het geval voor personen die op het ogenblik van de feiten minderjarig waren, verlengd minderjarig of onbekwaam en voor personen die zich omwille van een situatie van materiële onmogelijkheid of kwetsbaarheid geen burgerlijke partij hebben kunnen stellen.

Om het recht om gehoord en geïnformeerd te worden, te kunnen uitoefenen moet je een slachtofferverklaring invullen en ondertekenen. Je kan je voor bijstand bij het invullen van deze slachtofferverklaring wenden tot het justitiehuis.

Je kan als slachtoffer vragen om gehoord te worden door de strafuitvoeringsrechtbank wanneer deze rechtbank de toekenning van bepaalde strafuitvoeringsmodaliteiten aan de veroordeelde onderzoekt, namelijk

• een beperkte detentie;
• een elektronisch toezicht;
• een voorwaardelijke invrijheidstelling;
• een voorlopige invrijheidstelling met het oog op de verwijdering van de veroordeelde van het Belgisch grondgebied of met het oog op zijn overlevering aan de overheden van een vreemd land;
• een vervanging van de vrijheidsstraf door een werkstraf.

Je kan als slachtoffer ook vragen om geïnformeerd te worden over de beslissingen m.b.t. de toekenning aan de veroordeelde van:

• een eerste penitentiair verlof;
• een onderbreking van de strafuitvoering;
• een beperkte detentie;
• een elektronisch toezicht;
• een voorwaardelijke invrijheidstelling;
• een voorlopige invrijheidstelling met het oog op de verwijdering van de veroordeelde van het Belgisch grondgebied of met het oog op zijn overlevering aan de overheden van een vreemd land;
• een voorlopige invrijheidstelling om medische redenen;
• de vervanging van de vrijheidsstraf door een werkstraf.

Er moet bij dit alles opgemerkt worden dat de strafuitvoeringsrechtbank op heden enkel bevoegd is voor de gevangenisstraffen van meer dan drie jaar. Dit betekent dat je, zelfs na het versturen van een slachtofferverklaring, enkel gehoord en/of geïnformeerd zal worden door de strafuitvoeringsrechtbank wanneer de beklaagde veroordeeld werd tot een gevangenisstraf van meer dan drie jaar of wanneer hij meerdere veroordelingen heeft opgelopen die samen een gevangenisstraf van meer dan drie jaar uitmaken.